HORTUS
 
Hortus (łac. ogród) to interpretacja zapachu polskich ogródków działkowych, szczególnie tych, które od lat 60. i 70. XX wieku stały się stałym elementem życia miejskich rodzin.
 
Niewielkie działki, altany, szklarnie i własne uprawy tworzyły prywatną przestrzeń poza mieszkaniem.
 
Nie mówimy tutaj o ogrodzie ozdobnym. Hortus odwołuje się do działki użytkowej: pomidorów dojrzewających w szklarni, truskawek, ziół, warzyw, chwastów wyrastających między uprawami, mokrych liści i ziemi. Do zbierania deszczówki, drewnianej altany i betonowych ścieżek mokrych po letnim deszczu.
 
Kompozycję otwiera bylica. Jej gorzki, suchy i intensywnie zielony charakter od razu nadaje zapachowi surowy ton. Towarzyszą jej mokre liście, wilgotna ziemia i roślinna, lekko wodna świeżość.
 
W sercu pojawia się ciepła, zieleń szklarni. Zapach łodyg, liści, ziół i roślin pozostawionych w wysokiej temperaturze. Zieloność nie jest tutaj świeża ani cytrusowa, ale gęsta, wilgotna i lekko gorzka.
 
Bazę tworzą ziemia, mokry beton, stare drewno i suche pozostałości roślin. Pojawia się charakterystyczny kontrast między wilgotnym podłożem a nagrzanym wnętrzem szklarni i nasiąkniętym przez lata drewnem altany.
 
Nie ma tu kwiatowej miękkości.
 
Hortus jest zapisem konkretnego rodzaju przestrzeni, która przez dekady funkcjonowała obok polskich miast. Prywatnego kawałka ziemi, który wymagał ciągłej pracy, podlewania, pielęgnacji i obecności.
 
Intencja:
 
wspomnienie, natura, zakorzenienie, prostota, praca, ziemia, deszcz, lato
 
Skład:
 
bylica, zielone liście, mokra ziemia, akord deszczówki, mokry beton, drewno, akord szklarni i roślin użytkowych
 
Pojemność: 10 ml, buteleczka z atomizerem
 
Ręcznie wykonano w Polsce.